StrefaWalki.pl
A gdyby tak przenieść mistyczne, nieco przestarzałe Kung Fu na prawdziwy ring i znieść wszelkie ograniczenia? Założyć walczącym rękawice i kaski, a następnie pozwolić im na wykorzystanie wszystkich znanych technik? W ten sposób pojawia się Sanda! Inaczej nazywana Sanshou lub po prostu - chińskim kick-boxingiem.
Początki Sandy to tradycyjne pojedynki, przeprowadzane na charakterystycznych, wysokich platformach, które zresztą zachowały się do dzisiejszych czasów. Walkę toczono do śmierci jednego z zawodników, lub do zrzucenia go z tego nietypowego ringu. Nie obowiązywały żadne zasady ani ograniczenia. Z biegiem czasu zaczęto organizować zawody w tradycyjnych chińskich sztukach walki, do walk kontaktowych wprowadzono ochraniacze i kaski, aby zmniejszyć ryzyko urazów.
Azjatyccy zawodnicy Sandy przez długi czas niepodzielnie rządzili na arenach, dzięki znajomości różnych, często zupełnie tajemnych dla innych systemów walki. Stosowane były widowiskowe ciosy z wyskoku, obrotowe przejęcia i obalenia rywali. Do historii przeszedł Bao Ligao, który zyskał sobie przydomek “Zabójcy Muay Thai” ze względu na ogromną ilość pokonanych zawodników tej dyscypliny.
Współcześnie można wyróżnić dwa sposoby podejścia do Sandy - sportowe i tradycyjne. Sanda sportowa często praktykowana jest w klubach kick-boxingu czy tajskiego boksu jako uzupełnienie treningów i dodatkowa możliwość występów na zawodach. W tym przypadku trening ogranicza się do zapoznania z nieco odmiennymi zasadami walki i uzupełnienie technik o dodatkowe rzuty, przechwyty i podcięcia. Takie podejście do tego sportu zupełnie pozbawione jest tradycji i przekazów chińskich sztuk walki, a ćwiczenia prawie niczym nie różnią się od ćwiczeń kick-boxingu lub MMA.
Drugi sposób podejścia do Sandy opiera się na tradycyjnym Kung Fu. Dużo miejsca w treningu poświęca się na powtarzanie pozycji, technik i układów ruchów, a cała praktyka bardziej przypomina ćwiczenia starożytnych sztuk walki. W tej formule, bezpośrednie techniki rzutów, dźwigni i kontaktowej walki traktowane są tylko jako dodatek.
Walka w formule Sandy odbywa się na podwyższonej macie, nieograniczonej niczym na krawędziach. Za wyrzucenie przeciwnika poza teren starcia przyznawane są dodatkowe punkty. Zawodnicy starają się przewrócić przeciwnika, gdyż po zejściu do parteru, walka jest przerywana. Dodatkowo punktowane są kopnięcia w głowę i klatkę piersiową oraz uderzenia, dzięki czemu sport przypomina starcia znane z kick-boxingu. W walce mogą zostać użyte wszelkie techniki, jednak zabronione jest atakowanie tyłu głowy, szyi oraz innych wrażliwych narządów oraz wymierzanie ciosów, które mają świadomie wywołać kalectwo.
Sanda, chociaż w Polsce traktowana głównie jako uzupełnienie innych sportów walki, jest niesamowicie dynamiczną i widowiskową dyscypliną (https://www.youtube.com/watch?v=o2Qq4qjaz0c). Dobrze wyszkolony zawodnik jest w stanie błyskawicznie pokonać przeciwnika za pomocą przechwytów, kontruderzeń, rzutów, kopnięć, a często także szybkiego nokautu. Warto przyjrzeć się bliżej tej dyscyplinie, która nierzadko potrafi udowodnić swoją wyższość nad innymi sportami walki.