
![]()
Walka - czynność, która towarzyszy ludzkości od zarania dziejów. Czy to w obronie własnej, czy jako przejaw agresji: kto nie potrafił walczyć, ginął w odmętach historii. Przez długi okres tworzenia się dzisiejszych granic świata wojownicy, mnisi, a nawet zwykli ludzie wykształcili własne style, sposoby i sztuki walki, zbierając najlepsze i najskuteczniejsze techniki pod sztandarem jednej dziedziny. Z biegiem lat sztuki walki zyskały niesamowitą popularność nie tylko jako sposób na obronę, ale także jako przewodnik po filozofii życia, a mistrzowie danych szkół stali się dla ludzi mentorami uczącymi swoistych kodeksów honorowych.
Dla wielu osób nauka walki to jednak jedynie sposób na rozwinięcie sprawności fizycznej czy prozaicznego pozbycia się tkanki tłuszczowej. I w tym momencie na scenę wkraczają sporty walki, których nie należy mylić ze sztukami walki. Sporty walki to bowiem zbiory określonych technik, pozbawione jednak kodeksów, filozofii czy elementów sztuki. Są to po prostu dziedziny sportu, w których rywalizacja polega na fizycznej walce z przeciwnikiem, a treningi mają na celu rozwinięcie siły, sprawności i wytrzymałości trenującego. Trener staje się w nich raczej motywatorem niż mentorem, a sam sport nie dotyka naszej moralności czy filozoficznych rozmyślań.
Różnic pomiędzy sportem walki a sztuką walki jest mnóstwo, jednak najważniejsza z nich zawiera się w podejściu do samego starcia. Adept kung-fu czy karate nauczony jest, aby swoje umiejętności wykorzystywać jedynie w razie konieczności i w obronie własnej. Dyscyplina, opanowanie i szacunek dla przeciwnika - to właśnie cechy sztuk walki, z których większość wywodzi się z Dalekiego Wschodu i bardzo ściśle wiąże się z filozofią buddyjską. Jeśli zaś chodzi o sporty walki, nie jest łatwo znaleźć w dzisiejszych czasach zawodnika MMA czy boksera, który cechowałby się tak silną dyscypliną czy niezwykłym szacunkiem dla przeciwnika. Sporty te stały się medialne, a najbardziej pyszni i kontrowersyjni zawodnicy, którzy ośmieszają swoich oponentów w ringu czy w klatce, rosną do rangi celebrytów. Twórcy tych dyscyplin wyciągnęli ze sztuk walki to, co najlepsze i najskuteczniejsze i stworzyli własne style, pomijając jednak element duchowy.
W serwisie StrefaWalki.pl omawiamy najpopularniejsze sztuki i sporty walki. Znamy je z filmów czy ze zmagań przed wielotysięczną publicznością. Często znani wszystkim zawodnicy królującego dzisiaj UFC opierają swój styl walki na podanych niżej technikach. Świadczy to tylko o ponadczasowej mądrości i skuteczności stylów dawnych mistrzów, których możemy się dzisiaj uczyć.
Kung-fu
Sztuka walki, która swój rozkwit w krajach Zachodu przeżywała w 2-ej połowie XX-go wieku. Filmy z Brucem Lee i niesamowita popularność gier arcadowych, tzw. bijatyk, wpłynęła na mnóstwo młodych amerykanów, którzy marzyli o niemal nadludzkich umiejętnościach, znanych im z dużego ekranu. Powstała nawet popularna piosenka o Kung-fu! Sama sztuka walki wywodzi się z Chin, a kształtowała się w buddyjskich klasztorach: Szaolin, Wudang i w ośrodku Emei. Techniki i style Kung-fu mają oddawać sprawność i harmonię ruchu pochodzące z natury. Dlatego właśnie wyróżniane są techniki lamparta, węża, żurawia. Duchowa doskonałość adepta oddana jest w stylu mitycznego smoka.
Osoby pragnące zapoznać się z Kung-fu w Polsce mogą udać się do szkoły Wing Chun. Jest to styl, który zdobył największą popularność w naszym kraju, a jego szkoły są dosyć powszechne w większych miastach. Sama walka w tej dziedzinie polega na znalezieniu słabych punktów w obronie przeciwnika, takich jak gardło czy oczy, i wykorzystaniu jego siły przeciw niemu samemu. W zamyśle sztuka ta jest nastawiona na obronę i pokonywanie silniejszych od siebie. Oczywiście, wszystko to tylko w razie konieczności!
Niestety, dzisiaj Kung-fu traci na popularności. Internet zalewany jest filmami ukazującymi tę sztukę jako pewnego rodzaju “magię”, a sama dyscyplina na wielkim ekranie pojawia się częściej w komediach lub animacjach, jak chociażby “Kung-fu Panda”. Miejmy nadzieję, że Kung-fu wytrzyma tę próbę i z czasem znów zacznie nam kojarzyć się z dumnymi, niezwykle sprawnymi wojownikami, a nie z otyłym miśkiem walczącym ze złem.
Judo
Nie pojawia się w filmach, nie jest może bardzo spektakularne, ale trzeba przyznać, że zadziwia swoją skutecznością. Dyscyplina stworzona przez Japończyka Jigoro Kano opiera się na technikach rzutów, duszeń i przytrzymań przeciwnika. Dzięki nim nawet bardzo drobny judoka jest w stanie błyskawicznie obezwładnić o wiele większego od siebie przeciwnika. Trenujący Judo doskonali się zdobywając stopnie odzwierciedlone kolorem pasów: od białego do czarnego. Treningi tej sztuki walki są niezwykle przydatne w harmonijnym rozwoju: zwiększają szybkość i siłę, ale także pomagają wypracować dyscyplinę, opanowanie i szacunek do przeciwnika. Każdy powinien znać techniki tzw. “walki parterowej”, a Judo jest najlepszym tego nauczycielem.
Karate
Ta japońska sztuka walki według legendy powstała w Okinawie, której mieszkańcy pragnęli bronić się bez potrzeby użycia broni (więcej na temat historii karate). Sama nazwa Karate oznacza dosłownie “pusta ręka”. Sama dyscyplina składa się z ciosów zadawanych rękami i nogami, którym towarzyszą charakterystyczne okrzyki. Karate rozwija siłę i sprawność, a jego adepci uczeni są opanowania i siły charakteru. Często ta sztuka walki kojarzona jest z rozbijaniem desek lub cegieł gołymi rękami, co jest elementem treningu Karate. Do niezwykłej popularności tej sztuki przyczyniły się, podobnie jak w przypadku Kung-fu, filmy. Chodzi głównie o bijatyki z Jean Claude Van Dammem w roli głównej, który w 1978 roku zdobył tytuł Mistrza Europy w Karate. Dzięki temu Europa i Ameryka zostały zalane powstającymi wszędzie Dojo, a młodzież chętnie zaczęła praktykować tę klasyczną sztukę walki.
Brazylijskie jiu-jitsu
W skrócie BJJ - jest to niesamowicie popularny w naszym kraju brazylijski sport walki. Brazylijskie jiu-jitsu garściami czerpie z takich stylów jak ju-jitsu, zapasy i judo. Cała formuła BJJ polega na szybkim sprowadzeniu przeciwnika do parteru (za pomocą rzutów), aby następnie zakończyć walką takimi technikami, jak dźwignia czy duszenie. Walka kończy się z poddaniem przez jedną stronę, lub utraty przytomności przez jednego z walczących. Bardzo dużą część treningu tego sportu walki poświęca się na bezpośrednią walkę, co odpowiada pragnącym sprawdzić się w realnych warunkach trenującym.
Styl został stworzony przez brazylijskich uczniów Maedy Mitsuyo, jednego z adeptów Jigorō Kanō, twórcy Judo. Mitsuyo został wykluczony przez swojego mistrza za niezgodne z honorem walki za pieniądze. Osiedlił się w Brazylii, gdzie wraz z uczniami stworzyli własny, oddzielny styl walki. Co ciekawe, techniki BJJ są szeroko używane w bojowym systemie walki wręcz armii Stanów Zjednoczonych oraz są niezwykle skuteczne w samoobronie.
Krav maga
W przeciwieństwie do wcześniej wymienionych sztuk walki, krav maga to nie sztuka, a sport walki, wywodzący się z Izraela, a właściwie system walki stworzony na potrzeby izraelskiego wojska. W języku hebrajskim nazwa Krav maga oznacza dosłownie “walkę wręcz”. Chwyty tego sportu pozwalają natychmiastowo obezwładnić przeciwnika, a jego techniki obejmują wykorzystanie całego ciała. W militarnej wersji Krav magi używana jest także broń, a nawet elementy otoczenia! U podstaw styl ten wywodzi się z kilku technik walki takich jak judo, jiu jitsu, muay thai, boksu i zapasów. Niesamowita skuteczność Krav magi spowodowała jej ogromną popularność i wykorzystanie jej technik w szkołach samoobrony na całym świecie.
Boks
Jeden z najstarszych sportów walki, znany już starożytnym Rzymianom i Grekom. Właściwy, znany nam wszystkim sport narodził się jednak w 1719 roku w Anglii, można więc go uznać za rdzennie europejski styl walki! Same techniki boksu nie są zbyt wymagające: ograniczają się do ciosów prostych, sierpowych i uderzeń z dołu. Jednak to od przygotowania fizycznego oraz jasności myślenia zawodnika zależy wynik walki. Sport ten jest bardzo rozwijający pod względem siły i sprawności, a samo starcie wymaga strategii i taktyki, dzięki czemu przez niektórych boks nazywany jest “szermierką na pięści”. Niestety, sport ten jest bardzo urazowy, a zawodowi zawodnicy często odnoszą urazy głowy. Jednak na amatorskim poziomie zagrożenie jest niewielkie, więc bez przeszkód możemy uprawiać ten piękny i niezwykle emocjonujący sport!
Lista ta mogłaby się ciągnąć jeszcze bardzo długo, jednak więcej sztuk i sportów walki omawiamy w innych artykułach. Zapraszamy do przejrzenia poszczególnych zakładek naszego serwisu. Każda z wymienionych sztuk/sportów walki, bez względu na różnice, pozwala osiągnąć sprawność fizyczną i poprawić koordynację. Dodatkowo dają nam one spokój wewnętrzny, pozwalają wyładować stres i uczą takich wartości, jak cierpliwość, szacunek do innych czy wytrwałość. Warto więc trenować sztuki walki, nie tylko aby poprawić swoje umiejętności, ale także by poprawić jakość swojego życia.